Hoe je je dochter een hart onder de riem steekt
Op een zoektocht door de spelonken van mijn archieven vond ik dit opgeslagen chat-gesprek van iets meer dan een jaar geleden. Echt een hart onder de riem... ;)
Het is maar goed dat ik nooit last van eenzaamheidsgevoelens heb! :D
Edit 28-05-08: ik heb het chatgesprek verwijderd, want als je mij googlede kwam je er meteen op terecht, en ik moet een béétje aan mijn online identity en de privacy van mijn moeder denken, nietwaar? Btw: nu kom je terecht op mijn gedicht over koning Rosebil. Ik weet niet wat beter is...
geschreven door Els om 19:06

Oei, gnifgnif, hihi
geschreven door
Anoniem :
9 november 2007 om 19:38