Ik kom niet uit het verspreidingsgebied van de TCT, dus ik had nog nooit een echte lezer van de krant gesproken. Alleen lezers van de Stentor, mijn familie, en die zijn erg kritisch en niet al te positief over die krant.

Op een feestje in Westerhaar-Vriezenveensewijk (of all places) was het zo ver: een man bekende tegenover mij en mijn vader dat hij zo pessimistisch was over de samenleving. ‘Kijk maar in de krant. Ik lees dan de Tubantia en dan staan daar van die verhalen in over criminele jongeren enzo...’ Hij kwam niet veel verder, want uiteraard moest mijn vader trots verklaren dat ik bij die krant werk.
Ik zei: ‘Iets is pas nieuws als het afwijkt van het normale, dus die criminele jongeren zijn niet normaal. Nee, zo erg kan het niet zijn met de samenleving.’
Waarop de man snel oversprong op televisie. ‘Ik zag laatst een documentaire op tv over de randstad en daar kwamen allemaal mensen in voor die wapens bij zich hadden.’
Ik antwoordde: ‘die documentairemakers willen spannende tv maken, dus ze zetten mensen met wapens voor de camera. Mensen zonder wapens zijn saai. Misschien hebben ze wel honderd mensen geïnterviewd voordat ze er drie met wapen tegen kwamen.’

Daarop bleek dat de man niet gediend was van inzicht in de journalistiek. Hij wílde gewoon geloven dat het vreselijk gesteld was met de samenleving. Ik liet hem maar. Mensen hebben veel te veel vertrouwen in de media.